سرخط خبرها
خانه / شعر و ادب / غزل هزارگی

غزل هزارگی

غزل هزارگی

نه دل دادی نه تو دنیا ره در مو
خود ره آسمو نکو ناقی دسر مو

نه نان خو قرض کدی نه زندگی خو
جهانی جور کدی کوه و مر مو

درسم همنشینی کی روایه
که جان مو بستنی هم مال وزرمو

دوز و طالب پدر کشای گینه
قد مو دجنگ سر ارث پدر مو

اگر دست دبغل خانه بشینی
د کام دیو دد موره ثمر مو

جوانو باید که یک چاره بسنجی
که تا آتتش دییه دبال وپر مو

مودایم تید پرگ بیچاره گشتی
موره تناتنا کشت بی خبر مو

اگر مو دل و یک راه نباشی
خدا داند چه روز آید دسر مو

شموره دخدا سر برار شم
دگرگو دل ندید که ازی بتر مو

هم از توبره موخره قد گرگ کته
هم از اوخور قدی چار دگر مو.

ا ع م “خاموش”

درباره ی eshaq ali mohebi khamosh

همچنین ببینید

۱۴۶۴۲۰۸۵_۱۷۷۷۷۸۲۴۷۹۱۷۶۴۱۶_۷۲۰۴۴۴۶۶۳۶۸۳۱۶۶۳۴۵۸_n

دوبیتی هزارگی

دوبیتی هزارگی گله دختر امروز سنگ آسمویه پنج لگ شیر با،دوصد لاته پیرویه قدگیم دل …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *